Alles of niets meisje

Gepubliceerd door mariekefranke op

Met zo’n titel klinkt het wellicht alsof ik veeleisend ben, of misschien zelfs bitter of juist heel naief. Is niet bepaald waar, of in genuanceerde mate, maar daar wil ik het niet over hebben. Het gaat meer om de omstandigheden die ik regelmatig over mezelf afroep.
Ik doe veel. Liefst alles. Als het even kan, wring ik me in elke bocht om én die afspraak mee te maken, én die film te zien, én het verhaal waar ik mee bezig ben in sneltreinvaart eruit te gooien én ondertussen ook nog gezellig mijn leven op orde houden. Hmm, nu ik het zo opschrijf, lijk ik meer een alles of alles meisje. Ik ben erg goed in alles tegelijk willen.
Of ik het ook daadwerkelijk kan, is een tweede. Ik kom ver, dat wel. Maar ga ik alle ballen in de lucht kunnen houden?
In het echte leven is jongleren echter niet mijn sterkste kant. Waarom zou ik dat figuurlijk gesproken dan wel kunnen? Kan ik het echt aan om, zoals ik nu aan het doen ben, binnen drie maanden te trouwen (en alles regelen dat daarbij komt kijken, wat een berg is ondanks hoe ver we al zijn), te verhuizen (we hebben vorige week gehoord dat de financiering rond is) en ook nog een grote schrijfwedstrijd te jureren, een voorstellingscyclus te spelen (HEX), een roman af te schrijven, de stapel boeken te lezen die elke dag harder naar me schreeuwt en als kers op de taart ook nog verschillende festivals mee te pikken, een fantasy-conventie te bezoeken en een musicalbootcamp mede te organiseren?
Antwoord is: Ja, natuurlijk kan ik dat!
Het kan alleen zijn dat ik radicaal nee moet zeggen (of, waarschijnlijker: later). Dat ik andere projecten toch echt even moet laten schieten en prioriteiten stel. Wauw, da’s echt moeilijk voor een alles of alles meisje. Maar ik ga het leren! En wat er ook waarschijnlijk zal gebeuren, is dat er radiostilte ontstaat. Dat de niks-meter uitslaat op mijn social media activiteiten, en op mijn sociale leven an sich. Facebook, see you later.
En is dat erg? Als ik niet zo heel erg bereikbaar ben, niet continu mijn ditjes en datjes deel of laat weten wat er nou weer leuk is of misgaat? Is het niet even waardevol om straks in levende lijve mensen te zien en te spreken? Op een festival, of op mijn bruiloft, of waar dan ook. Is het niet heerlijk om juist die kleine sprankelmomentjes van echt contact te pakken, zoals een vrolijk what’s app-je, een snel belletje onderweg naar huis (met carkit natuurlijk), wat heen en weer ge-sms hier en daar, en dan over een poosje mensen hartelijk welkom te heten in mijn nieuwe huis?
Hoe leuk ik Facebook ook vind, en hoezeer ik het verwelkom op de hoogte te blijven van de mensen die ik veel te weinig spreek, werkelijk contact is toch veel meer ‘alles’ dan het ‘bijna niets’ van het digitale contact.
Ik denk dat in dit geval het ‘niets’ ook weer een vorm van ‘alles’ is.
Dus voor nu een oprecht: Tot snel! En hoor je even niets, dan gaat alles dus goed. Of niet. Maakt niet uit. We komen elkaar weer tegen. En dat is goed.

Categorieën: Blog

2 reacties

Diana · juni 10, 2014 op 7:26 pm

Hoi Marieke,

Dus nog steeds een alles of alles meisje. Ik herken dit nog zo van toe je en CIOS en PABO aan het doen was, voor jou is nooit iets te veel. Goed dat je hier naar bent gaat kijken dat maakt je sterkt. Wat soms lastig is dat je omgeving gaat reageren omdat je je anders op stelt, blijf je grenzen aan geven en je kunt alles blijven doen wat voor jou belangrijk is!
Ik herken dit zo. Inmiddels gaat dit bij mij goed, het heeft echt mijn leven verrijkt.
Succes en toi toi toi met alles!

Diana

    mariekefranke

    mariekefranke · juni 9, 2015 op 10:55 am

    Hee Diana!

    Ik zie nu je reactie pas – wat erg! Maar wat leuk dat je reageerde! 🙂 Ik weet nu niet of ik de reactie nog kan plaatsen, maar ik zal het proberen 🙂
    Leuk om contact te hebben, maakt het leven echt rijker.

    Liefs, Marieke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *